روابط عمومي بدليل بهره گيري و استفاده از هنرهايي چون نويسندگي ،موسيقي ، طراحي ، خطاطي ،‌نقاشي و ... همواره به عنوان يك فن ، هنر و دانش تخصصي شناخته شده است . هنر نويسندگي در اين ميان از بيشترين كاربرد و كارايي در روابط عمومي برخوردار است و دائماً در تهيه گزارش ، خبر ،‌مقاله ، بيانيه ، آگهي ، مصاحبه ،‌سخنراني ، تنظيم بروشور ، كاتالوگ و ... مورد استفاده قرار مي گيرد .
نويسندگي در بياني ساده عبارت است از بيان افكار و احساسات در قالب الفاظ و كلمات درست و دلنشين بطوريكه خواننده بتواند بدون زحمت و به سهولت آنرا درك نموده و مقصود نويسنده را بخوبي بفهمد.
بنيان روابط عمومي بر ارتباطات استوار است و ارتباط با رسانه از جمله محوري ترين حوزه هاي تخصصي روابط عمومي بشمار مي رود . نگارش و نويسندگي پيش نياز برقراري ارتباط هم سنگ و موثر و متقابل بين رسانه ها و روابط عمومي ها تلقي مي گردد . رسانه ها مناسبترين فرصتها را براي ارتباط بين روابط عمومي با افكار عمومي فراهم مي سازند هر چند كه روابط عمومي ها بايد از ساير امكانات براي انتقال اطلاعات ، اخبار و برنامه ها براي ارتباطات ميان فردي و گروهي نيز بهره ببرند اما اثر گذاري و كارايي رسانه هاي جمعي و بخصوص مطبوعات بيشتر از ساير تكنيكها و وسايل ارتباط جمعي است .

بررسي رابطه بين روابط عمومي ها و رسانه ها
يكي از مهمترين وظايف روابط عمومي ها بخصوص در بخش هاي دولتي ، توليد و تنظيم خبر و تلاش در راستاي بكار گيري از راهكارهاي مهم ارتباطي جهت انتشار به موقع و موثر آن در رسانه هاست . رسانه هاي جمعي ماهيتاً بدليل برخورداري از ويژگيهاي خاص خود از قبيل : سرعت انتشار اخبار ، نظم در انتشار ، گستردگي حوزه انتشار ، تداوم انتشار ، فراواني حوزه مخاطبان ، در دسترس بودن و همچنين پائين بودن هزينه ها ، همواره مفيدترين ، سريعترين و با صرفه ترين ابزار براي ارتباط روابط عمومي در تبادل عملكرد سازمان و دريافت بازخوردها و آگاهي از داوريها و ارزيابيهاي خوانندگان به شمار مي روند .بطور كلي دوديدگاه مهم در خصوص رابطه بين روابط عمومي ها و رسانه ها مي توان از يكديگر تفكيك و متمايز كرد كه هر كدام بر كاركردها و بنيانهاي نظري خاصي استوارند .
در ديدگاه اول روابط عمومي ها ارتباطات خاص و تعريف شده اي كه مبتني بر ترجيح منافع و مصالح سازمان است را با رسانه ها از جمله رسانه هاي نوشتاري ( مطبوعات) ورسانه اي شنيداري و ديداري (راديو و تلويزيون) برقرار مي كنند . دراين رويكرد هريك ازطرفين (روابط عمومي و رسانه ها) بدنبال تأمين خواسته ها و نيازهايي هستند كه درپاره اي اوقات با يكديگر متفاوت و حتي متضاد و مغايرند . براساس اين ديدگاه هدف روابط عمومي ها عبارت است ازحفظ منافع سازمان درجهت كارآمد نشان دادن سازمان ،تبليغ دستاوردها ،تشريح موفقيت ها ،حفظ وتثبيت وضعيت موجود ونهايتاً مشروع وموجه جلوه دادن اقدامات و عملكرد هاي سازمان .
بالطبع بر اساس اين رويكرد ، اخبار و گزارشهاي تنظيم شده از سوي روابط عمومي ها نيز مبتني بر ارائه اطلاعات با صبغه تبليغي ، آوازه گري ، عدم اشاره به ضعفها و نارسايي ها ، تحريم خبري مطبوعات در حوزه انتشار اخبار انتقادي و تلاش در جهت هر چه بيشتر معرفي كردن و تبليغ سازمان است . بطوريكه بر اساس اين ديدگاه شايد پنهانكاري و جلوگيري از دستيابي رسانه ها به اطلاعات و اخبار واقعي سازمان و امتناع از شكل گيري جو انتقاد عليه سازمان متبوع مورد توجه قرار مي گيرد. عمدتاً روابط عمومي هاي پيرو اين رويكرد از ارائه اخبار و اطلاعات به مطبوعات بي ميل بوده و يا در صورت انتشار و انعكاس اخبار سعي بر آن دارند تا عملكرد و اقدامات سازمان خويش را از نظر خوانندگان مهم و حساس جلوه دهند و بيشتر بر وجه تبليغي آن تكيه نمايند .
اين ديدگاه در دراز مدت ناكام خواهد ماند و ممكن است آسيب هايي را به منافع سازمان و نهايتا منافع اجتماعي و ملي مردم وارد كند . چرا كه سازمان يك واحد منفرد و مستقل و بي نياز از ارتباط با ساير سازمانها و نهادها و بخصوص رسانه ها نيست و چنانچه منافع و مصالح آن با رويكردي مشروعيت بخش و احياناً كاذب و ظاهري عنوان گردد بقا ، حفظ و ثبات سازمان با مخاطرات جدي مواجه مي شود . بر اساس اين ديدگاه ، مطبوعات از عملكرد روابط عمومي ها راضي نبوده و دائماً اين انتقاد را بر روابط عمومي ها وارد مي دانند كه رويدادها ، اقدامات ، عملكردها و اخبار خود را به نحوه مناسب و شفاف در اختيار مطبوعات جهت انعكاس به جامعه و افكار عمومي قرار نمي دهند و يا چنانچه درصدد انجام وظايف اطلاع رساني خويش برآيند ، سعي دارند با نگاهي تبليغي و رپرتاژ گونه به تبليغ خود بپردازند .
ديدگاه دوم ديدگاهي است مبتني بر ارتباطات متقابل و دو سويه بطوريكه روابط عمومي ها و مطبوعات بجاي رقابت و ستيز، درصد تعامل با يكديگر و مكمل دانستن طرفين مي باشند . در اين ديدگاه ساختار روابط عمومي ها با برخورداري از دانش تخصصي و پايبندي به اصول حرفه اي و اخلاقي ضمن شناخت مسئوليتها و جايگاه خويش ، نيازها و منافع متقابلي را با مطبوعات (رسانه ها) مطمح نظر قرار داده و با استفاده از راهكارهاي مناسب ارتباطي و پرهيز از انتظارات نامعقول و غير منطقي سعي در ارائه اطلاعات و اخبار شفاف و درست از سازمان به منظور فراهم سازي شرايط توسعه يافتگي و رشد يكديگردارند.
در اين ديدگاه از سويي روزنامه ها و مطبوعات با نگاهي خبري و تحليلي و با برخورداري از بينش حرفه اي و ارتباطي خود سعي در انعكاس صحيح و مناسب مطالب داشته و از سويي روابط عمومي ها نيز به انتشار و انعكاس اخبار بطور منظم و مستمر اقدام مي كنند . تعامل و ارتباط متقابل بين روابط عمومي ها و رسانه ها كاركردهايي را براي طرفين به ارمغان مي آورد . بطوريكه از سويي فرصت دستيابي به زمان و مكان رايگان در رسانه ها را به منظور انتشار اخبار و اطلاعاتي كه روابط عمومي ها به هر دليل مشتاق به اعلام و انتشار و انعكاس آنها هستند را فراهم مي كند و هم از سويي فرصت دستيابي به اخبار و اطلاعات را بصورت رايگان و مستقيم ( دست اول ) در اختيار رسانه ها قرار مي دهد . چرا كه در اغلب اوقات رسانه ها براي دستيابي به اطلاعات و اخبار سازمانها مي بايست با صرف هزينه و زمان و با اعزام خبرنگار به سازمانها و شركتهاي مورد نظر، اطلاعات و اخبار را به سختي بدست آورند .
در دنياي كنوني و در سالهاي اخير روابط عمومي وارد مرحله جديدي ( شايد بتوان آنرا ديدگاه سوم تلقي كرد ) از تكامل و رشد و بالندگي خود گرديده كه از پيشرو بودن ومتعالي بودن سازمان حكايت دارد . روابط عمومي پويا مهمترين صفت روابط عمومي مدرن و تخصصي بشمار مي رود . در اين مرحله، فعاليت اصلي روابط عمومي ها صرفاً اطلاع ساني و خبر رساني نيست . روابط عمومي پويا علاوه بر انجام هر چه علمي تر و تخصصي تر وظايف و مسئوليتهاي سنتي خود ، مهمترين وظيفه و مسئوليت خويش را تحقيق و پژوهش در سطح جامعه مي داند . چرا كه بر اين باورند كه تحقيق مقدمه توسعه و رشد است و هر گونه هدف گذاري ، برنامه ريزي ، تعيين استراتژي و روش شناسي و حركت جهت نيل به دستاوردها منوط به انجام پژوهش و تحقيق است .
بر اين اساس روابط عمومي با انجام تحقيق و پژوهش و جمع آوري اطلاعات و ارائه آن به درون سازمان ( مديريت ارشد و تصميم گيران) سعي دارد تا مديريت را از بازخوردها مطلع نمايد . بطوريكه مديريت سازمان بداند چه مسائلي در جامعه در ارتباط با سازمان وجود دارد ؟ مردم در رابطه با سازمان چه مي انديشند ؟مشتريان و مخاطبان، خدمات و محصولات شركت را چگونه ارزيابي مي كنند؟ و… . از اين رهگذر ضمن نياز سنجي و اشراف و آگاهي از محيط پيراموني و دروني ، نيازهاي ارتباطي شناسايي و در جهت تحقيق اهداف مورد نظر برنامه ريزي و سياستگذاري بعمل خواهد آمد .
در اين مسير روابط عمومي نه تنها عملكردها را تشريح مي كنند بلكه زمينه تحقق عملكرد را نيز فراهم نموده و بسترهاي لازم جهت تصميم گيري و برنامه ريزي مناسب بر اساس نيازهاي عمومي و خواست هاي اجتماعي و فرهنگي را نيز مهيا مي نمايد . روابط عمومي پويا با انتقال پيام هاي صحيح و متناسب با زمان و مكان خاص خود ، به تشريح برنامه ها و سياستها و اقدامات انجام شده سازمان متبوع در جهت پاسخگويي به نيازهاي مخاطبان كه در حقيقت از نيازها و باز خوردهاي اوليه ( يافته هاي پژوهش ) اخذ شده مي پردازد . در اين مرحله روابط عمومي نيازي به پنهانكاري اخبار و اطلاعات ندارد و فاصله مردم و سازمانها با استفاده از كانالهاي مختلف ارتباطي هر روز كمتر شده و شكاف اطلاعاتي بين سازمان و مخاطبان اعم از مردم و رسانه ها نا چيزتر مي شود . اين رويكرد بر الگوي سه سويه ملت ، رسانه ها و دولت استوار است .

تعريف خبر
خبر اطلاعات مربوط به يك رويداد يا اتفاق يا تحول است كه در جايي چاپ يا پخش مي شود . در واقع خبر گزارشي از رويدادهاست كه داراي يك يا چند ارزش خبري است . هدف خبر آگاهي بخشي و اطلاعات رساني است . خبر چنانچه بصورت حرفه اي تهيه و تنظيم شود مي تواند اثر بخشي تبليغي را نيز بطور پنهان بوجود آورد . نگارش و تهيه خبر مانند ديگر كارهاي مطبوعاتي ريشه در خلاقيت ، دانش ، ذوق ، سليقه ، عشق ، استعداد و افكار نويسنده دارد كه در اين ميان مستلزم برخورداري از تكنيكهاي ارتباطي و نوشتاري است .هدف اصلي يك خبر ، ايجاد و خلق احساس عميق و ژرف از رخ داد پديده اي است كه مورد توجه افكار عمومي قرار مي گيرد .
نويسندگي بعنوان يك هنر ، مستلزم اصولي است و نويسنده مي بايست برخوردار از صفات و ويژگيها يي باشد تا بتواند در كار و فعاليت خويش بطور موثر و موفق عمل نمايد . نويسنده روابط عمومي كه وظيفه مستقيم تنظيم و تهيه اخبار و گزارشات و مقالات را بر عهده دارد نيز از اين قاعده مستثني نيست و موفقيت وي و بالطبع روابط عمومي و سازمان در گرو برخورداري از شرايطي از قبيل ، داشتن ذوق و استعداد نويسندگي ، عشق به نوشتن ، علاقه به يادگيري ،خواندن و مطالعه كردن ، برخورداري از گنجينه لغات ، كنجكاوي و تيز بيني ، داشتن هوش بالا ، توانايي جوشش با طبقات مختلف اجتماعي ، داشتن توانايي جسمي و روحي جهت برقراري ارتباط با منابع خبري ، پرهيز از تكبر و خود بزرگ بيني و… است.
نويسندگي در روابط عمومي با روزنامه نگاري تخصصي كه بعنوان نويسنده در مطبوعات مشغول به فعاليت است به لحاظ اهداف ،‌كانالهاي ارتباطي و نوع مخاطبين و نحوة تأثير گذاري بر افكار عمومي داراي تفاوت هايي است . هدف روزنامه نگار و خبرنگار تخصصي ( كه در حوزه رسانه ها مشغول است ) ارائه اطلاعات و اخبار به گونه اي بي طرفانه و هدفمند است . هر چند كه ميل شخصي و ميزان دانش تخصصي وي در حرفه روزنامه نگاري بر نحوه و نوع استفاده وي از واژگان در تنظيم خبر موثر است اما ميزان دخالت و جانبداري نويسنده روابط عمومي از نوع اخبار و چگونگي تنظيم اطلاعات جهت انتشار و انعكاس ملموس تر و قوي تر است . او علاوه بر انتشار خبر سعي در آگاهسازي ، ترغيب و متقاعد ساختن شنونده و كسب حمايت مخاطبان از طريق بكارگيري شيوه ها و تكنيكهاي خاص خبري و نوشتاري است و سعي در جلوه دادن عملكردها و فعاليت هاي سازمان متبوع خود در نگاه خوانندگان دارد . نويسنده روابط عمومي با اين رويكردي مي نويسد كه چگونه مي توان به سازمان در جهت رسيدن به اهدافش كمك كرد ؟ چگونه مي توان با انتشار اخبار متعدد ، خدمات ودستاورد ها و عملكردهاي سازمان را به بهترين شكل تشريح و اطلاع رساني كرد ؟
كانون اصلي هر خبر را دو شاخص فراگير بودن خبر ( گستردگي و مورد توجه قرار گرفتن آن خبربراي عده زيادي از مخاطبان) و سرعت تهيه و انتشار تشكيل مي دهد . هر خبر مي تواند در بر گيرنده ارزشهاي خبري ، عناصر خبري و همچنين ساير ويژگيها و كاربردها باشد كه در ذيل به اين مقوالات اشاره مي شود .

ارزشهاي خبري
هر خبر داراي ارزشهاي خبري يا معيارهايي هستند كه مي تواند براي مخاطبان مهم جلوه نمايد . بعبارت ديگر هر رويداد مي تواند داراي يك يا چند ارزش باشد كه به آنها ارزش خبري مي گويند . ارزشهاي خبري باعث مي شوند كه يك رويداد يا اتفاق به يك خبر تبديل شود. ارزشهاي خبري به خبر قدر و منزلت و ارزش و اهميت مي دهد ارزشهاي خبري عبارتند از :
1- فراگيري يا در بر گيرندگي
هر رويدادي كه جمعي وسيعي از مردم را در بر گيرد و بعبارت ديگر به جمع فراواني از مردم مربوط باشد و بر آنها تأثير گذار باشد از شاخص فراگيري برخوردار است .
2- شهرت
هيشه افراد ، نهادها و گروههايي كه داراي شهرت هستند مورد توجه قرار مي گيرند و مي توانند ارزش وجايگاه ويژه اي را در بين خبرها به خود اختصاص دهند .
3- تضاد و اختلاف
همواره خبرهايي كه در برگيرنده تضاد ، درگيري ، كشمكش و اختلاف بين انسانها ، گروهها و سازمانها هستند مورد توجه قرار مي گيرند .
4- غير عادي بودن و شگفتي
حوادث شگفت انگيز و غير عادي كه بصورت استثنايي رخ مي دهند مي تواند توجه و نظر مخاطبان و مردم را به خود جلب كند .
5- فراواني در ميزان ، تعداد و مقدار
هر حادثه يا رويدادي كه بر گيرنده ارقام بالا ، تعداد بالا ، يا برخوردار از مقادير قابل توجهي از مقدار و ميزان باشد مي تواند نظر مردم را به خود جلب كند .
6- تازگي و جديد بودن
تازه بودن و جديد بودن اخبار (دست اول بودن) و توجه به زمان انتشار خبر موجب توجه مخاطبان مي شود .


7- نزديك بودن و مجاورت با خبر
مجاورت و نزديك بودن مكاني ، فضايي و معنايي افراد با اخبار و رويدادها موجب مهم واقع شدن خبر براي عده اي كه در آن محدوده جغرافيايي يا معنايي و فضايي قرار دارند مي گردد .

اخبار و گزارشهاي خبري بايد برخوردار از عناصري باشد كه به آنها عناصر خبري مي گويند . اخباري كه در بر گيرنده عناصر ششگانه خبري نيستند به لحاظ محتوا و غناي خبري و نگارشي ناقص بوده و برخوردار از كاستي هاي ساختاري اند .

عناصري خبري عبارتند از :
1- چه ( چه چيزي ) : بيان اينكه چه چيزي رخ داده است . چه : مهمترين عنصر خبري است كه ماهيت رويداد را مشخص مي كند .
2- چه كسي : منظور بيان خالق يا ايجاد كننده رويداد است . يعني چه كساني موجب حادث شدن اتفاق يا رويداد و خبر شده اند .
3- كجا : يعني رويداد يا خبر در چه محلي اتفاق افتاده و ايجاد شده است. منظور از« كجا » در واقع محل وقوع رويداد و توجه به عنصر مكان است .
4- كي ( چه موقع) : رويداد در چه زماني اتفاق افتاده است . منظور از «كي» در واقع زمان وقوع رويداد و توجه به عنصر زماني خبر است .
5- چرا: عنصر تحليلي خبر است اين عنصر علت وقوع و هدف و انگيزه اصلي تهيه خبر و رويداد يا حادثه را بيان مي كند .
6- چگونه (چطور): عنصر تشريحي و توصيفي خبر است . اين عنصر نحوه و مكانيزم وقوع خبر يا رويداد و مراحل و فرآيند حاكم بر آن خبر را براي مخاطب بيان مي كند .
انتشار خبر
تا حد ممكن بايد تلاش كنيم در يك خبر به تمامي عناصر خبري توجه داشته باشيم و در فرآيند خبر رساني به پرسشهاي عناصر خبري پاسخي كوتاه و جامع ارائه دهيم . لزوماً هر خبر بطورقطعي و حتمي منتشر نمي شود و عوامل مختلفي در احتمال و شانس انتشار و درج خبر از سوي رسانه ها وجود دارد كه روابط عمومي ها مي بايست با شناسايي و درك جامع اين عوامل نسبت به انتخاب بهترين راهكار و تكنيك ارتباطي جهت ارتباط با رسانه ها اقدام نمايند .بطوريكه رسانه ها با توجه به نحوه مديريت و نوع مالكيت آنان ، سياستها ، خط مشي ها ، دوره هاي انتشار ، شرايط اجتماعي و سياسي كشور و ...دائماً دست به گزينش اخبار و اطلاعات و همچنين نحوه انعكاس اخبار ارسالي از سوي روابط عمومي ها مي زنند.
رسانه ها عمدتاً بر اساس نوع مالكيت و مديريت به انواعي شامل رسانه هاي خصوصي ، رسانه هاي دولتي و رسانه هاي عمومي قابل طبقه بندي و تفكيك مي باشند .
رسانه هاي خصوصي تمايل بسيار اندكي در انعكاس اخباري كه از سوي روابط عمومي ها تهيه مي شوند دارند . نشريات خصوصي معمولاً روشي انتقادي داشته و مي كوشند در مورد اخبار و اطلاعات شخصاً جستجو و تحقيق كنند و سپس باديدگاهي تحليلي و تفسيري به بررسي اخبار بپردازند .
رسانه هاي دولتي و بخصوص مطبوعات دولتي با روابط عمومي ها رابطه اي گرم تر ، متقابل و ارتباط قوي تري دارند بخصوص چنانچه روابط عمومي هاي دستگاههاي دولتي طرف تعامل آنها باشند ، امكان درج و انعكاس اخبار روابط عمومي ها در نشريات دولتي بخاطر وجود روابط متقابل بين آنها بسيار بيشتر از نشريات خصوصي و عمومي است . مثلا روزنامه ايران و اكثر خبرگزاريها را مي توان ازجمله رسانه هاي دولتي بشمار آورد.
رسانه ها و مطبوعات عمومي را مي توان حد فاصل مطبوعات خصوصي و دولتي قلمداد كرد . مطبوعات عمومي با توجه به سياستها و خط مشي ها خود سعي دراطلاع رساني صحيح و بي طرفانه از اخبار گوناگون و متعدد دارند . روزنامه هاي اطلاعات و كيهان را مي توان از جمله مطبوعات عمومي كشورمان بشمار آورد.
در ارتباط با دوره انتشار نيز بايد عنوان داشت كه نشريات روزانه و هفتگي تمايل بيشتري به انتشار و انعكاس اخبار دارند و در مقابل نشريات ادواري مثل ماهنامه ها ، فصلنامه ، سالنامه ها و ... بيشتر تمايل به ارائه تفسير هاي خبري ، تحليل ،‌مصاحبه هاي غير خبري و ... دارند .
شرايط سياسي و اجتماعي و مناسبتهاي مذهبي و ملي نيز بر انتخاب و گزينش اخبار و رويدادها تأثير گذار است . در ايام و شرايطي كه تراكم خبري به علت وقوع رويدادهاي خاص بيشتر است ، شانس انتشار اخبار عمومي و مطالبي كه از سوي روابط عمومي ها منعكس مي گردد كمتر است . مثلاً در زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري امكان درج و چاپ اخباري مبني بر عملكرد سازمان كه از سوي روابط عمومي ها به رسانه ها مخابره مي شود بسيار كم است و يا بالعكس در هفته دولت امكان درج اخبار و گزارشهايي كه مبتني بر عملكردها ، دستاوردها و پروژه هاي عمراني دربخش دولتي است بيشتر است .
اطلاع رساني ، برجسته سازي ، آگاهي بخشي و پيشگيري از بحران از جمله مهمترين كاربردهاي خبر بشمار مي رود كه روابط عمومي ها مي بايست با توجه به اهداف سازماني نسبت به اين مهم اقدام نمايند . نويسنده خبر در روابط عمومي مي بايست تمامي مراحل كار خبري را به طور كامل انجام و فرآيند كار خبري را به اتمام برساند . وقفه يا كاستي در هر يك از مراحل كار خبري ، اثر بخشي و كارايي فرايند خبري را با چالش روبرو مي نمايند .
مراحل فرايند خبري عبارتند از :
1- خبر گيري و جمع آوري اطلاعات ، روابط عمومي مي بايست با برقراري ارتباط موثر با منابع خبري و مطالعه و بررسي پيرامون موضوعات مورد نظر همواره خبرهايي را جهت انتشار در ذهن داشته باشد . اسناد و منابع خبري عبارتند از گزارشات ساليانه ، گزارش عملكرد ادواري ، گزارشهاي تحقيقي ،‌گزارشهاي فروش و درآمد ، پروژه هاي در دست اجرا ، پروژه هاي مصوب آتي ، سخنراني ها ، همايشها ، مراسمها ، مصاحبه هاي تخصصي ، تعميرات دوره اي ، برنامه هاي اجرايي ، گزارش بازرسي ها و ارزيابي ها ، مصوبات جلسات ، كميته ها ، گروهها ،‌گزارش بازديد ها و ...
2- خبر نويسي و تنظيم و نگارش خبر ، صرف در دسترس بودن منابع خبري موجب شكل گيري خبر نمي شود. نويسنده روابط عمومي مي بايست ضمن آشنايي با دستور زبان و همچنين شناخت ساختار زبان ، ضمن بكار گيري مناسب ترين واژه ها و با بهره گيري از هنرو خلاقيت نوشتاري خويش نسبت به تهيه خبر بر اساس اصول و مباني علمي خبر نويسي اقدام نمايد.
3- خبر رساني و انتشار و ارسال خبر، مخابره كردن خبر به رسانه ها ازجمله خبر گزاريها و مطبوعات و بخصوص رسانه هاي ديداري و شنيداري يكي ديگر از بخشهاي مهم مراحل كار خبري است. چنانچه نويسنده با بهره گيري از منابع خبري و اطلاعاتي و همچنين پيروي از الگوها و اصول خبر نويسي موفق به خلق خبري جذاب و مهم گردد ولي آنرا به موقع مخابره و ارسال ننمايد ، تمامي مراحل كار خبري ناكام خواهد ماند . گاهي اوقات نقش روابط عمومي ها در كار تهيه خبر و مصاحبه هاي خبري بدليل عدم برنامه ريزي درست و عدم پيروي از الگوي منسجم و روش شناسي حرفه اي تنزل مي يابد و ممكن است در اين شرايط روابط عمومي ها در كل سازمان جايگاه خود را از دست دهند و به بيراهه كشانده شوند چرا كه در يك برداشت عمومي ، وظيفه اصلي روابط عمومي از نگاه عوامل سازماني تهيه و انتشار به موقع اخبار و اطلاعات بشمار مي رود .
مطبوعات به لحاظ داشتن محدوديت در چار چوب مطالب و نوع مخاطبان ،‌معمولاً از گزارشهايي استفاده مي كنند كه در قالب و اصول روزنامه نگاري تهيه شده باشد . در گزارشات ارسالي به رسانه ها ضمن توجه به ارزشهاي خبري و اطلاعاتي ، مختصر نويسي ،‌ حذف اطلاعات زايد و مبهم مي بايست نظر و توجه اصحاب رسانه ها را نيز جهت انتشار اخبار جلب نمائيم .
نكات راهنما جهت تهيه و تنظيم خبر در روابط عمومي
1- اطلاعات دقيق ، گويا و صحيح را براي مخاطبان بيان كنيم .
2- مسائل مهم و حساس را بيان كنيم .
3- مخاطب شناسي كنيم و همواره خود را بجاي مخاطب قرار دهيم.
4- ساده و روان بنويسيم و به غناي محتوا بيندشيم .
5- قبل از تهيه خبر نسبت به كسب اطلاع از موضوع و افزايش ميزان آگاهي از ابعاد مختلف پديده يا واقعه كوشش نمائيم.
6- اهداف مورد نظر در خبر رساني از قبيل نتايج ارتباطي ، تعيين نوع پيام ، انتخاب كانال ارتباطي و... رابه دقت مورد نظر قرار دهيم.
7- گويا ، رسا، و مختصر بنويسيم.
8- با زبان سوم شخص و با تكيه بر زمان گذشته بنويسيم بطوريكه احساس بي طرف بودن ما به مخاطب القاء شود .
9- برروي موضوع خبر و عناصر خبري تكيه كنيم و هرگز وحدت موضوعي خبر را فراموش نكنيم .
10- ارزشهاي خبري را مد نظر قرارداده و بهترين شكل ممكن از آنها بهره ببريم .
11- چارچوب كلي خبر را بصورت مرحله اي بيان كنيم و صرفاً به زوايا يا عناصر خاصي از خبر تكيه نكنيم .
12- تا حد ممكن به شيوه هرم وارونه بنويسيم.
13- ترجيحاً با ليدهاي متكي بر عنصر « چه چيزي»شروع كنيم .
14- با بيان نقل قول هاي مستند ، اعتبار و اعتماد خبرها را بيفزائيم و روحي جذاب و زنده به خبرها بدهيم .
15- به اصل خبر بپردازيم و از تعريف ، تمجيد ،‌تبليغ يا نفي اتفاق و رويداد پرهيز كنيم .
16- منابع خبري را ذكر كنيم.
17- نظر خود را بجاي خبر به خواننده القا نكنيم.
18- از بيان مطالب حاشيه اي و آوردن مطالب جزئي و بي ارزش پرهيز كنيم .
19- چنانچه در خبر مجبور شديم ليد را با « چه كسي » آغاز كنيم ،سمت و عنوان شخص را بر نام و نام خانوادگي او ترجيح دهيم .
20- مهمترين عناصر خبري از جمله چه چيزي ،‌چه كسي و كجا را در پاراگراف اول خبر و تحت قالب ليد خبر بيان كنيم.
21- جمله بندي مناسب و پرهيز از اطناب در جمله نويسي را رعايت كنيم . بهترين حالت بهره گرفتن از حداكثر 15 تا 17 واژه در يك جمله است.
22- از پاراگرافهاي كوتاه استفاده كنيم و هر پاراگراف را به موضوعي خاص اختصاص دهيم . بهتر آن است كه هر پاراگراف بيشتر از 6 تا 8 خط نباشد .
23- دانش خويش در حوزه شناخت ساختار و دستور زبان فارسي را تقويت كنيم .
24- مطالعه كردن و خواندن مقدمه نوشتن است . براي خوب نوشتن بايد خوب مطالعه كنيم .
25- بهتر است ارقام را بصورت حروفي بنويسيم .
26- از بيان و بكار گيري كلمات و اصطلاحات محاوره اي در نوشته ها پرهيز كنيم .
27- سرعت در تهيه ،‌تنظيم و انتشار خبر را هرگز فراموش نكنيم.
28- غلطهاي املايي و انشائي آفت خبر است . مواظب اينگونه خطاها باشيم.
29- اصول اخلاقي و حرفه اي را رعايت كنيم و در چارچوبهاي قانوني و اخلاقي بنويسيم.
30- از بيان و كاربرد كلمات تخصصي در تنظيم خبر براي مطبوعات تا حد ممكن اجتناب كنيم .
31- در بيان و نوشته ها اغراق نكنيم.
32- موانع پيراموني انتشار و درج اخبار را شناسايي و آنرا به بهترين نحو مديريت كنيم .

خبرنگار : علی رضا پیام یار

تائيد کننده : 287 , نام : علی رضا پیام یار

تاريخ ايجاد : 27 تير 1389 ساعت 9:16

کد مطلب : 18533

ارسال اين مطلب به دوستان	دريافت فايل مطلب	نسخه قابل چاپ